คน"กลาง"
posted on 27 Jul 2008 15:23 by zero-be
เป้าหมาย
ฉันว่าเป้าหมายเป็นเรื่องสำคัญและจำที่สุดในการดำรงชีวิต
หากชีวิตใครขาดเป้าหมายก็จะใช้เวลาที่มีอยู่ในชีวิตนั้นอย่างไร้ค่าและไม่เกิดประโยชน์กับตนเอง
เหมือนกับเรือที่ลอยที่ในมหาสุมรแล่นไปอย่างไม่มีทิศทาง
ตัวฉันเองก็คงไม่ต่างอะไรจากเรือมากนัก เพราะฉันยังหาเป้าหมายให้ตนเองไม่ได้
ไม่รู้ซิบางทีฉันก็คิดว่าอาจจะเป็นเพราะคำว่า"กลาง"ก็ได้
เพราะว่าฉันมักจะทำอะไรกลางชีวิตถึงไม่มีจุดสูงสุดหรือต่ำสุดเลย
คำว่ากลางที่คนส่วนใหญ่คิดว่ามันดีแวแต่สำหรับฉันใครที่เลือกคำว่ากลางในตอนนี้
เหมือนกับเค้ากำลังตัดโอกาสที่จะพัฒนาตนเองให้ดีขึ้นไป
สำหรับชีวิตคนที่ไม่มีจุดสูงสุดหรือต่ำสุดอย่าง
คงเป็นเรื่องยากถ้าวันหนึ่งอยากจะหาเป้าหมายให้กับชีวิต
มองหาความหมายและคุณค่าในการดำรงชีวิตอยู่
แต่ว่าฉันก็อยากจะเป็นคนสุดยอด อยากทำอะไรตั้งหลายให้ชีวิตที่เกิดมา
แต่ความรู้สึกว่างเปล่าก็กลับมาอีกครั้งทุกครั้งที่ฉันพยายามจะไคว้ค้วาสิ่งที่เป็นสีสันให้กับชีวิต
สุดท้ายก็กลับมานั่งจับเจ้าเหงาหงอยเหมือนเดิม
แต่ว่าถึงฉันอยากจะเก่งแค่ไหนก็ไม่อยากจะกลายเป็นคนที่เห็นแก่ตัวเท่านั้นเช่นกัน
ฉันมองเห็นคนเก่งหลายคนที่เห็นแก่ตัวคนพวกนี้เหมือนการเป็นจุดสูงสุดที่เมื่อขึ้นไปแล้วหาทางที่จะลงยากฉันไม่อยากเป็นแแบบนั้น
ฉันมองเห็นคนที่คล้ายกับฉันที่พยายามจะเอาตัวรอดไปวันๆแต่ต่างกับฉันตรงที่ฉันจะหาทางเอาตัวรอดด้วยตัวของฉันเอง
คนคนนั้นอาศัยการทำงานร่วมกันให้อีกฝ่ายเป็นคนทำงานทั้งหมดแล้วตัวเองก็ได้ผลประโยชน์เท่ากับคนอื่น
สุดท้ายก็เอาคำพูดสวยหรูมาพูดใส่หน้าคนที่ทำงาน "ขอโทษนะเค้าทำไม่ได้" ฉันรู้สึกเกลียดคนประเภทนี้ที่สุดเลย
จอมปลอมใส่หน้ากาก
พอเขียนมาถึงตรงนี้ฉันก็ยังอยากจะมีจุดสูงสุดและต่ำสุดของ"ตัวเอง"อยู่ เป็นจุดสูงและต่ำสุดตามแนวทางของฉัน
ตอนนี้ฉันเป็นนักเรียนม.ปลายที่มองหาความสำคัญและจุดสนใจของการเรียนไม่เจอ มจึงไม่รู้ว่าเราจะเรียนไปทำไม
เรียนไว้สอบแค่นั้นเองหรือ
ความคิดที่อยากจะมีเป้าหมายของฉันคือ ฉันมีเพือ่นที่มาจากโรงเรียนประถมเดียวกันซึ่งสมัยประถมแม่ฉันสอนทุกคนเลย
ตอนนี้ฉันอยู่ม.ปลายผลการเรียนของเพื่อนๆฉันดีขึนมาเรื่อยแต่ขงฉันมันกลับตกต่ำลงจนเริ่มชินชาและไม่รู้สึกอะไรเพราะไม่เคย
มีใครมาพูดใส่หน้าว่า"ไอ้โง่ ไอ้กระจอก" แบบจริงจังสักที ฉันมองหาหนังหลายเรื่องหนังสือหลายเล่มเพื่อหาเเรงบันดาลใจให้กับตนเอง
แต่ว่าฉันก็หาไม่เจอ บางทีฉันก็แอบอิจฉาเหมือนกันที่ไม่ตั้งใจเรียนแต่เวลาสอบกลับได้คะแนนดีกว่าทำไมนะ??
เมือ่ผลการเรียนออกมาทุกครั้งแม่ก็พูดทุกครั้งเลย ชอบเอาไปเปรียบเทียบกับคนอื่นๆ(เพื่อนของฉนเอง)
บางทีก็รู้สึกน้อยใจและเสียใจนิดหน่อย แต่ว่าตอนนี้ ฉันอยากจะลบคำเหล่านั้นออกไปฉันอยากจะเป็นฉันคนใหม่ที่ดีกว่า
เมื่อเขียนมาถึงบรรทัดนี้ก็ถือว่าคุ้มเมื่อแรงบรรดาลใจของฉันกลับมาแล้ว
คอยดูเถอะ A เกรดฉันจะต้อง 3.5 ให้ได้